Συντάκτης: evosmos

Ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, μίλησε στο OPEN για τις παρεμβάσεις στο κόστος ζωής, τις επενδύσεις στη βιομηχανία, τους μισθούς και τη μείωση του δημόσιου χρέους. Αναφορικά με την εθνική πρωτοβουλία για τη μείωση των τιμών, ο κ. Θεοδωρικάκος ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει στις 31 Αυγούστου, ενώ προς το τέλος της επόμενης εβδομάδας θα έχει οριστικοποιηθεί η λίστα των προϊόντων και τα ποσοστά των μειώσεων. «Σημασία για μένα δεν έχει πόσοι ακριβώς θα είναι οι κωδικοί των προϊόντων. Σημασία έχει να είναι προϊόντα, τα οποία είναι μαζικής κατανάλωσης, άρα αφορούν το μέσο ελληνικό νοικοκυριό, τη μέση ελληνική οικογένεια: τρόφιμα, βασικά είδη διαβίωσης, βασικά είδη συντήρησης του νοικοκυριού», υπογράμμισε, σημειώνοντας ότι η διαδικασία βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη, με πολλές εκατοντάδες κωδικούς. Όπως διευκρίνισε, για τη συμμετοχή ενός προϊόντος στην πρωτοβουλία η μείωση θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 5%, με διάρκεια από δύο έως τέσσερις μήνες, ενώ σε ορισμένα προϊόντα οι προτεινόμενες μειώσεις είναι διψήφιες. Η πρωτοβουλία θα περιλαμβάνει όλες τις βασικές κατηγορίες προϊόντων, τρόφιμα και βασικά είδη διαβίωσης, καθώς και σχολικά είδη. «Η πρωτοβουλία θα αφορά ασφαλώς και τα σχολικά είδη, καθώς τις πρώτες ημέρες του Σεπτεμβρίου για τις οικογένειες που έχουν παιδιά υπάρχει το έξοδο των σχολικών ειδών», ανέφερε. Και πρόσθεσε: «Για κάποιον που μετράει πάρα πολύ το πόσα χρήματα δίνει στο σούπερ μάρκετ, το να μειωθεί το μηνιαίο κόστος του για ένα διάστημα κατά 40 ή 50 ευρώ είναι σημαντική υπόθεση». Με αφορμή τα στοιχεία της Eurostat για τον Ιούλιο, σύμφωνα με τα οποία ο πληθωρισμός τροφίμων στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο -0,4% σε ετήσια βάση και στο -2,3% σε σύγκριση με τον Ιούνιο, καταγράφοντας τη χαμηλότερη μηνιαία μεταβολή μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, ο υπουργός Ανάπτυξης σημείωσε ότι η εξέλιξη αυτή δείχνει πως η συμφωνία για τη συγκράτηση των τιμών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού αποδίδει. «Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχουν μειωθεί οι τιμές όλων των προϊόντων ή ότι δεν υπάρχουν προϊόντα στα οποία αυξήθηκαν οι τιμές», ξεκαθάρισε και τόνισε: «Δεν πανηγυρίζουμε και δεν εφησυχάζουμε σε καμία περίπτωση. Εργαζόμαστε μαζί με τους φορείς της αγοράς για την κοινωνία και μαζί με την κοινωνία, γιατί η ευθύνη μας είναι, μαζί με τις θέσεις εργασίας, μαζί με τη βελτίωση των μισθών, να έχουμε και μια πιο δίκαιη, λειτουργική και ανταγωνιστική αγορά». Στη συνέχεια, αναφερόμενος στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και την ενίσχυση της βιομηχανίας, ο κ. Θεοδωρικάκος τόνισε: «Αλλάξαμε πλήρως τη στρατηγική και τη νοοτροπία του Αναπτυξιακού Νόμου. Αυτή την ώρα που μιλάμε είναι σε εξέλιξη περίπου 500 παραγωγικές επενδύσεις στον τομέα της βιομηχανίας, που κατά 95% γίνονται στην περιφέρεια, στην ελληνική επαρχία και ιδιαίτερα σε παραμεθόριες περιοχές». Όπως επισήμανε, στη βιομηχανία έχουν δημιουργηθεί 60.000 επιπλέον θέσεις εργασίαςτα τελευταία επτά χρόνια, ενώ οι ετήσιες μικτές απολαβές κινούνται γύρω στις 25.000 ευρώ και είναι υψηλότερες από τον μέσο όρο της οικονομίας. «Θέλουμε να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τον ρόλο της σύγχρονης ελληνικής βιομηχανίας», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας σημαίνει καλύτερους μισθούς, περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους και μια πιο ανθεκτική οικονομία. Συνδέοντας τις παρεμβάσεις του υπουργείου Ανάπτυξης με τη συνολική κυβερνητική πολιτική για την στήριξη του εισοδήματος, ο κ. Θεοδωρικάκος ανέφερε: «Σαφώς και υπάρχει πρόβλημα κόστους ζωής. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να έχει κανείς μια στρατηγική για το πώς διορθώνει το πρόβλημα και ριζικά αλλά και με επιμέρους επίκαιρες παρεμβάσεις. Εμείς κάνουμε και τα δύο. Ριζική αντιμετώπιση σημαίνει καλύτεροι μισθοί, πιο παραγωγική οικονομία, περισσότερες επενδύσεις, καλύτερες δουλειές, περισσότερες θέσεις εργασίας». Υπενθύμισε ότι ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί κατά 40% τα τελευταία χρόνια και ο μέσος μισθός υπερβαίνει πλέον τα 1.500 ευρώ, ενώ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στα μέτρα της κυβέρνησης για τους νέους εργαζόμενους και τη στήριξη των νοικοκυριών: «Οι νέοι άνθρωποι μέχρι 25 ετών, όταν εργάζονται, δεν πληρώνουν φόρο και μέχρι τα 30 πληρώνουν τον μισό φόρο. Ενώ, όσοι ζουν σε ενοίκιο παίρνουν ένα ενοίκιο τον χρόνο ως στήριξη από το κράτος. Αυτά είναι μέτρα και πολιτικές για τη στήριξη των πολιτών». Για την αποπληρωμή 13 δισ. ευρώ του δημόσιου χρέους, ο υπουργός Ανάπτυξης είπε πως η μείωσή του αποτελεί υπόθεση ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές. «Έχουμε τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε ένα μέρος του χρέους μας και το κάνουμε γιατί θέλουμε να αφήσουμε λιγότερο χρέος στους νεότερους ανθρώπους, στις νεότερες γενιές. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος γονιός που στο σπίτι του θα ήθελε να αυξάνεται το χρέος και να το περάσει αυτό στα παιδιά του», ανέφερε.

Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίθηκε με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η  μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με μνημονικό νόμο . Η απόφαση με πρόεδρο τον Μ. Πικραμένο  και εισηγητή τον Ι. Μιχαλακόπουλο, εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης και αφορούσε  αγωγή δημοσίου υπαλλήλου ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ. Συγκεκριμένα όπως έγινε γνωστό και με βάση ενημέρωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δια του εκπροσώπου Τύπου,παρέδρου του ΣτΕ Νίκου Σεκέρογλου: Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024 Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας. Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», «γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»). Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς. Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση. Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα. Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων. Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε. Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου. Το Συμβούλιο…