Μετά από 60 χρόνια ζωής στο ίδιο σπίτι, η 92χρονη Παρθένα καλείται να εγκαταλείψει την πρώτη της κατοικία στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης, η οποία πέρασε σε διαδικασία πλειστηριασμού λόγω χρεών. Η κραυγή της συγκλονίζει. «Αυτό είναι το σπίτι μου. Το έκλεψα από κανέναν;»
Ένα σκληρό πρόσωπο της κοινωνικής πραγματικότητας αποτυπώνεται στην υπόθεση της 92χρονης Παρθένας, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο να χάσει το σπίτι στο οποίο έζησε επί έξι δεκαετίες, σε μια λαϊκή γειτονιά της δυτικής Θεσσαλονίκης.
Η ηλικιωμένη γυναίκα κατοικεί σε ένα μικρό σπίτι στην Ηλιούπολη, το οποίο αποτελεί το καταφύγιό της εδώ και 60 χρόνια. Ωστόσο, η περιπέτειά της παίρνει δραματική τροπή, καθώς το ακίνητο πέρασε σε διαδικασία πλειστηριασμού το 2021, έπειτα από συσσωρευμένα χρέη, και πλέον καλείται να απομακρυνθεί από την κατοικία της.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη αν ληφθεί υπόψη ότι η 92χρονη έχει πιστοποιημένη αναπηρία 87% από το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ), γεγονός που καθιστά την προοπτική της απομάκρυνσής της από το σπίτι ακόμη πιο επώδυνη.
«Το έκλεψα από κανέναν; Αυτό είναι το σπίτι μου»
Τα λόγια της ηλικιωμένης αποτυπώνουν την αγωνία, την απόγνωση και την αδυναμία της να κατανοήσει πώς μπορεί να χάσει το σπίτι που αποτέλεσε το προσωπικό της καταφύγιο για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της.
«Το έκλεψα από κανέναν; Αυτό είναι το σπίτι μου», λέει, εκφράζοντας την αγανάκτησή της μπροστά στο ενδεχόμενο να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τον χώρο που έχει συνδέσει με τις αναμνήσεις, την καθημερινότητα και ολόκληρη τη ζωή της.
Πού βρίσκεται η κοινωνική προστασία;
Η υπόθεση της 92χρονης επαναφέρει με δραματικό τρόπο το ερώτημα για την προστασία των ηλικιωμένων και των ανθρώπων με αναπηρία που βρίσκονται αντιμέτωποι με την απώλεια της κατοικίας τους.
Για την Παρθένα, το σπίτι δεν είναι απλώς ένα ακίνητο. Είναι ο χώρος στον οποίο έζησε επί 60 χρόνια. Και σήμερα, στα 92 της, βρίσκεται αντιμέτωπη με την προοπτική να τον αποχωριστεί.