Στον Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου, οι πολιτικές ισορροπίες φαίνεται να αλλάζουν, με πρόσωπα να αποχωρούν από παρατάξεις, να ανεξαρτητοποιούνται και να βρίσκουν νέα πολιτική στέγη. Οι μετακινήσεις αυτές αποτελούν μέρος της πολιτικής πραγματικότητας, ωστόσο δεν περνούν απαρατήρητες από τους πολίτες που παρακολουθούν τις εξελίξεις.
Γιατί μπορεί οι παρατάξεις να αλλάζουν, οι συμμαχίες να αναδιαμορφώνονται και οι πολιτικές επιλογές να παρουσιάζονται με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, όμως οι δημότες έχουν μνήμη. Θυμούνται ποιος ζήτησε την ψήφο τους, με ποια επιχειρήματα διεκδίκησε την εκλογή του και ποια στάση επέλεξε όταν οι πολιτικές συνθήκες άλλαξαν.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό: Όταν ένας δημοτικός σύμβουλος εκλέγεται με μια παράταξη και στη συνέχεια επιλέγει διαφορετική πολιτική πορεία, πώς εξηγεί αυτή την αλλαγή στους ανθρώπους που τον εμπιστεύτηκαν;
Ασφαλώς, κάθε αιρετός έχει το δικαίωμα να επαναξιολογήσει τη στάση του και να επιλέξει τον πολιτικό δρόμο που θεωρεί σωστό. Το δικαίωμα αυτό, όμως, συνοδεύεται από την υποχρέωση να εξηγεί δημόσια τις επιλογές του και να αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεών του.
Η πολιτική δεν είναι απλώς μια θέση στο δημοτικό συμβούλιο, ούτε μια καρέκλα που διατηρείται ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Είναι πρωτίστως σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες, οι οποίοι περιμένουν συνέπεια, καθαρές θέσεις και ουσιαστικό έργο για τον τόπο τους.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία. Οι δημότες δεν ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος βρίσκεται στη διοίκηση και ποιος στην αντιπολίτευση. Ενδιαφέρονται για το τι γίνεται στη γειτονιά τους, για την καθημερινότητα, την καθαριότητα, τα σχολεία, τους δρόμους και την ποιότητα ζωής τους. Θέλουν να βλέπουν αποτελέσματα και όχι να παρακολουθούν διαρκώς μια πολιτική συζήτηση γύρω από πρόσωπα, μετακινήσεις και παραταξιακές ισορροπίες.
Γιατί η πολιτική διαδρομή του καθενός καταγράφεται. Και η κάλπη δεν είναι ούτε δεδομένη ούτε ιδιοκτησία κανενός.
Όσοι σήμερα αλλάζουν παρατάξεις, όσοι επιλέγουν να στηρίξουν διαφορετικές πολιτικές πλευρές και όσοι παραμένουν ανεξάρτητοι θα κριθούν, όπως όλοι, από τη στάση, τις πράξεις και το έργο τους. Κανείς δεν μπορεί να θεωρεί αυτονόητο ότι θα λάβει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών μόνο και μόνο επειδή κατέχει μια δημοτική έδρα.
Στο τέλος της διαδρομής, οι δημότες θα αποφασίσουν ποιοι ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες τους και ποιοι όχι. Κάποιοι μπορεί να ανανεώσουν την παρουσία τους στο δημοτικό συμβούλιο, ενώ άλλοι ενδέχεται να βρεθούν εκτός, εάν οι πολίτες κρίνουν ότι δεν εκπλήρωσαν τις δεσμεύσεις τους.
Οι παρατάξεις μπορεί να αλλάζουν. Οι καρέκλες μπορεί να αλλάζουν χέρια. Η κρίση, όμως, ανήκει στους δημότες. Και στις επόμενες εκλογές, κάποιοι ίσως διαπιστώσουν ότι η πολιτική διαδρομή τους δεν συνεχίζεται από τα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου, αλλά από το σπίτι τους.
