Ο Βασίλης Σαρημπαλίδης δημοσιογράφος που ασχολείται με το ρεπορτάζ του αυτοκινήτου εξηγεί με απλά…μαθηματικά πόσα κερδίζει το κράτος όταν αυξάνεται η βενζίνη. Τελικά, μήπως πρέπει να μειωθούν οι φόροι;
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
Η αμόλυβδη 95 οκτανίων έχει φτάσει κατά μέσο όρο στα 2,158 ευρώ το λίτρο στην Ελλάδα. Και μπορεί ο οδηγός να πληρώνει όλο και ακριβότερα για να γεμίσει το ρεζερβουάρ, όμως υπάρχει ένας «κερδισμένος» που βλέπει τα έσοδά του να αυξάνονται κάθε φορά που η τιμή στην αντλία παίρνει την ανιούσα: το κράτος.
Η Ελλάδα βρίσκεται στις ακριβότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην τιμή της 95άρας σύμφωνα με τα στοιχεία στην έκτη θέση, πίσω από Δανία, Ολλανδία, Γερμανία, Φινλανδία και Γαλλία. Μόνο που η σύγκριση δεν σταματά στην τιμή. Οι μισθοί δεν ακολουθούν την ίδια πορεία.
Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στην αντλία.
Αν η αμόλυβδη κοστίζει 1,70 ευρώ το λίτρο, το κράτος εισπράττει περίπου 1,044 ευρώ ανά λίτρο από φόρους και επιβαρύνσεις. Περίπου 70 λεπτά είναι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης, περίπου 1,5 λεπτό οι λοιπές κρατικές επιβαρύνσεις και σχεδόν 33 λεπτά ο ΦΠΑ.
Τι γίνεται όμως όταν η τιμή ανεβαίνει στα 2,158 ευρώ;
Ο ΕΦΚ παραμένει σταθερός. Ο ΦΠΑ όμως όχι. Επειδή υπολογίζεται πάνω στην τελική φορολογητέα αξία, αυξάνεται μαζί με την τιμή του καυσίμου και μάλιστα υπολογίζεται και πάνω στις υπόλοιπες επιβαρύνσεις.
Έτσι, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο υπολογισμό, η συνολική φορολογική επιβάρυνση φτάνει περίπου στο 1,133 ευρώ ανά λίτρο, ενώ ο ΦΠΑ μόνος του προσεγγίζει τα 42 λεπτά.
Η διαφορά; 8,9 λεπτά σε κάθε λίτρο
Με απλά λόγια, όσο ακριβαίνει η βενζίνη, αυξάνεται και το ποσό του ΦΠΑ που εισπράττει το κράτος.
Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, η διαφορά είναι περίπου 8,9 λεπτά επιπλέον ανά λίτρο.
Για ένα γέμισμα 50 λίτρων, αυτό σημαίνει περίπου 4,43 ευρώ περισσότερα στα κρατικά ταμεία, μόνο από την αύξηση της τιμής.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Ο ΕΦΚ δεν αλλάζει. Η τιμή ανεβαίνει. Ο ΦΠΑ όμως ακολουθεί την ανηφόρα.
Ο οδηγός πληρώνει ακριβότερα. Το κόστος ζωής επιβαρύνεται. Το εισόδημα πιέζεται.
Και την ίδια στιγμή, ένα μέρος αυτής της ακρίβειας μετατρέπεται αυτομάτως σε πρόσθετα φορολογικά έσοδα.
Δεν χρειάζεται να αυξηθεί ο φόρος για να πληρώσει ο πολίτης περισσότερο φόρο. Αρκεί να ακριβύνει η βενζίνη.
Αυτό είναι το παράδοξο της φορολόγησης των καυσίμων, η ακρίβεια στην αντλία δεν είναι μόνο πρόβλημα για τον οδηγό. Είναι και πρόσθετη πηγή εσόδων για το κράτος.
