Όταν ανεβαίνει το ενοίκιο, φταίει η αγορά – όταν ζητάς καλύτερο μισθό, φταίει ο εργαζόμενος

Υπάρχει μια συζήτηση που επανέρχεται κάθε φορά που αυξάνονται τα ενοίκια, οι τιμές και το κόστος ζωής. Η απάντηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: «Έτσι λειτουργεί η αγορά».

Αν ένα σπίτι που νοικιαζόταν 300 ευρώ φτάσει στα 600 ή ακόμη και στα 700 ευρώ, ο ενοικιαστής καλείται να προσαρμοστεί. «Αν δεν σου κάνει, ψάξε αλλού». Η προσφορά και η ζήτηση, λένε.

Όταν, όμως, η ίδια λογική φτάνει στην αγορά εργασίας, τα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν.

Όταν ένας επιχειρηματίας στην εστίαση δηλώνει ότι δυσκολεύεται να βρει προσωπικό επειδή οι εργαζόμενοι δεν αποδέχονται έναν μισθό της τάξης των 1.000 ευρώ, η συζήτηση συχνά μετατοπίζεται στον «τεμπέλη εργαζόμενο», στους νέους που «δεν θέλουν να δουλέψουν» ή στην έλλειψη προσωπικού.

Γιατί, όμως, να μην ισχύει και εδώ η ίδια αρχή της αγοράς;

Αν δεν βρίσκεις εργαζόμενους, μήπως πρέπει να αυξήσεις τον μισθό;

Όπως ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου ζητά περισσότερα επειδή θεωρεί ότι μπορεί να τα βρει στην αγορά, έτσι και ένας εργαζόμενος έχει δικαίωμα να πει ότι τα 1.000 ευρώ δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις, στις ώρες, στην πίεση και στο κόστος ζωής.

Η ελεύθερη αγορά δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο προς τη μία κατεύθυνση. Δεν μπορεί να είναι «η αγορά αποφασίζει» όταν αυξάνεται το ενοίκιο, αλλά «οι εργαζόμενοι ζητούν πολλά» όταν διεκδικούν καλύτερες αποδοχές.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό, Η ελεύθερη αγορά είναι πραγματικά ελεύθερη ή γίνεται αποδεκτή μόνο όταν συμφέρει την τσέπη μας;