Με εκτενή δημόσια παρέμβασή του, ο πρώην αντιδήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος Βασίλης Βογγάλης τοποθετήθηκε σχετικά με τη συζήτηση για την πιθανή άρση του εμπάργκο αποδοχής χορηγιών από τα ΕΛΠΕ, με αφορμή την ανακοίνωση του Οδυσσέα Κορδελιού.
Ο κ. Βογγάλης ξεκαθαρίζει ότι δεν είναι αντίθετος στην ενίσχυση των αθλητικών συλλόγων και στην αναβάθμιση των αθλητικών εγκαταστάσεων, ωστόσο υποστηρίζει πως το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: «Τι έχει αλλάξει από το 2019;».
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
” Τα παιδιά μας δεν χρειάζονται διλήμματα. Χρειάζονται και σύγχρονα γήπεδα και καθαρό αέρα.”
Διάβασα την ανακοίνωση του Οδυσσέα Κορδελιού με προσοχή.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται καλύτερες εγκαταστάσεις.
Κανείς δεν είναι απέναντι στον αθλητισμό. Όμως το ερώτημα παραμένει: Τι έχει αλλάξει από το 2019;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Τίποτα.
Πριν από δύο μήνες το ΑΠΘ παρουσίασε τα τελευταία αποτελέσματα των μετρήσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο. Οι επιστήμονες ήταν σαφείς: δεν προκύπτει μείωση της δυσοσμίας.
Άρα, γιατί να αλλάξει μια απόφαση που ελήφθη ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο;
Η υγεία των παιδιών δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα επειδή υπάρχουν ανάγκες στις αθλητικές εγκαταστάσεις.
Τα παιδιά μας δικαιούνται και ασφαλή γήπεδα και καθαρό αέρα. Δεν είναι το ένα ή το άλλο.
Στην ανακοίνωση γίνεται επίσης αναφορά στην έλλειψη ελεύθερων χώρων.
Συμφωνώ.
Αλλά τότε γιατί δεν υπήρξε η ίδια αντίδραση όταν εγκαταλείφθηκε η προοπτική δημιουργίας μητροπολιτικού πάρκου στο στρατόπεδο Ζιάκα για να κατασκευαστούν κατοικίες;
Οι ελεύθεροι χώροι δεν πρέπει να μας ενδιαφέρουν μόνο όταν εξυπηρετούν ένα συγκεκριμένο αίτημα. Πρέπει να τους υπερασπιζόμαστε πάντα.
Μεγάλωσα δίπλα στο γήπεδο του Οδυσσέα.
Για τη δική μου γενιά ήταν μια πραγματική αλάνα. Σήμερα όμως, μπορεί κάθε παιδί να μπει ελεύθερα και να παίξει ή οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται κυρίως από οργανωμένες ακαδημίες με οικονομική συμμετοχή των γονέων;
Και τα παιδιά των οικογενειών που δεν μπορούν να πληρώσουν, έχουν τις ίδιες δυνατότητες;
Ως πολίτες δεν πρέπει να κινητοποιούμαστε μόνο όταν αφορά το δικό μας ζήτημα. Οφείλουμε να αγωνιζόμαστε συλλογικά για όσα έχει ανάγκη ολόκληρη η κοινωνία.
Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρόν.
Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας, όχι για την άρση του εμπάργκο, αλλά για να διεκδικήσουμε περισσότερους πόρους από την κυβέρνηση και την Περιφέρεια.
Να απαιτήσουμε σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις.
Να απαιτήσουμε περισσότερους ελεύθερους χώρους.
Να απαιτήσουμε οριστική λύση στο πρόβλημα της δυσοσμίας.
Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός αγώνας.
Να μην αναγκάζεται ποτέ η κοινωνία να επιλέξει ανάμεσα στην υγεία των παιδιών της και στις υποδομές που δικαιούνται.
Υ.Γ. Δύο δημοτικές παρατάξεις έχουν ήδη τοποθετηθεί δημόσια. Το ίδιο έκανε και ο Οδυσσέας Κορδελιού.
Οι πολίτες όμως εξακολουθούν να περιμένουν την πιο σημαντική τοποθέτηση: αυτή της Δημοτικής Αρχής.
Ο κ. Αλεξανδρίδης πότε θα ενημερώσει δημόσια τους δημότες για τη θέση του;