Νέα γενιά χωρίς στέγη: Η Ελλάδα που κρατά τα παιδιά της στο πατρικό μέχρι τα 35

Το στεγαστικό ζήτημα έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η νέα γενιά στην Ελλάδα. Παρά τις επανειλημμένες αναφορές στην ανάγκη στήριξης των νέων, η καθημερινότητα δείχνει ότι η απόκτηση οικονομικής ανεξαρτησίας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη.

Γράφει ο Ραφαήλ Γεωργάνος

Οι τιμές των ενοικίων έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε για πολλούς νέους εργαζόμενους ή φοιτητές η αυτόνομη διαβίωση να αποτελεί πλέον πολυτέλεια. Με μισθούς που δεν επαρκούν για να καλύψουν το κόστος στέγασης και των βασικών αναγκών, χιλιάδες νέοι αναγκάζονται να παραμένουν στο πατρικό τους σπίτι πολύ περισσότερο από όσο θα επιθυμούσαν.

Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, οι νέοι αποκτούν την οικονομική δυνατότητα να ζήσουν ανεξάρτητα ήδη από τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσής τους. Αντίθετα, στην Ελλάδα είναι πλέον συνηθισμένο άνθρωποι να εξακολουθούν να διαμένουν με τους γονείς τους ακόμη και μετά τα 30 ή και τα 35 τους χρόνια, όχι από επιλογή, αλλά επειδή το κόστος στέγασης καθιστά αδύνατη την αυτόνομη διαβίωση.

Τα τελευταία επτά χρόνια έχουν ανακοινωθεί διάφορες παρεμβάσεις για το στεγαστικό, ωστόσο πολλοί πολίτες και αναλυτές εκτιμούν ότι δεν έχουν επιφέρει ουσιαστική βελτίωση στην καθημερινότητα των νέων. Τα ενοίκια εξακολουθούν να βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, ενώ η εύρεση μιας αξιοπρεπούς κατοικίας σε προσιτή τιμή αποτελεί ολοένα και μεγαλύτερη πρόκληση, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Το στεγαστικό δεν είναι απλώς ένα οικονομικό πρόβλημα. Επηρεάζει την απόφαση των νέων να δημιουργήσουν οικογένεια, να παραμείνουν στην Ελλάδα ή να αναζητήσουν καλύτερες προοπτικές στο εξωτερικό. Αν η νέα γενιά δεν μπορεί να εξασφαλίσει το αυτονόητο, δηλαδή μια προσιτή κατοικία, τότε κάθε συζήτηση για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, την ανάπτυξη και τη συγκράτηση των νέων στη χώρα κινδυνεύει να μείνει χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα.