Η δημόσια παραδοχή του δημάρχου Κορδελιού – Ευόσμου, Λευτέρη Αλεξανδρίδη, ότι η περιοχή άνωθεν Περιφερειακού αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις σε βασικές υποδομές, φωτισμό, παιδικές χαρές και κοινόχρηστους χώρους, έρχεται να επιβεβαιώσει όσα οι κάτοικοι καταγγέλλουν εδώ και χρόνια.
Για τους πολίτες της περιοχής, η παραδοχή αυτή δεν αποτελεί είδηση. Αποτελεί την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουν. Σκοτεινοί δρόμοι, ελλιπείς χώροι αναψυχής για τα παιδιά, προβληματικά πεζοδρόμια και εικόνες εγκατάλειψης συνθέτουν ένα περιβάλλον που δεν συμβαδίζει με τη ραγδαία οικιστική ανάπτυξη που γνωρίζει η περιοχή τα τελευταία χρόνια.
Ο δήμαρχος ανακοίνωσε σειρά παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων η επέκταση του δημοτικού φωτισμού, έργα οδοποιίας στις οδούς Μαιάνδρου και Αναγεννήσεως, η δημιουργία ποδηλατοδρόμου και η κατασκευή νέας παιδικής χαράς. Παράλληλα, γνωστοποίησε τον σχεδιασμό για τρεις νέες σχολικές μονάδες, με ορίζοντα έναρξης εργασιών το 2027.
Ωστόσο, οι ανακοινώσεις αυτές συνοδεύονται από ένα εύλογο ερώτημα που θέτουν οι κάτοικοι: πότε θα δουν ουσιαστικές αλλαγές στην καθημερινότητά τους;
Η κριτική που ασκείται από τον Χρήστο Μουτσάκη εστιάζει ακριβώς σε αυτό το σημείο. Όπως υποστηρίζει, η δημοτική αρχή αναγνωρίζει τα προβλήματα αλλά δεν παρουσιάζει συγκεκριμένα και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα για την επίλυσή τους. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πολίτες έχουν ακούσει πολλές φορές υποσχέσεις και σχεδιασμούς, αλλά συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα ίδια ζητήματα στην καθημερινότητά τους.
Ανεξάρτητα από τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, το βασικό συμπέρασμα παραμένει κοινό: η περιοχή άνωθεν Περιφερειακού εξακολουθεί να υστερεί σε υποδομές που θεωρούνται αυτονόητες για μια σύγχρονη αστική γειτονιά. Η έλλειψη φωτισμού επηρεάζει την αίσθηση ασφάλειας των κατοίκων, οι περιορισμένοι χώροι άθλησης και ψυχαγωγίας δυσκολεύουν την καθημερινότητα των οικογενειών, ενώ η κατάσταση σε ορισμένους δρόμους και κοινόχρηστους χώρους δημιουργεί εικόνα εγκατάλειψης.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και το γεγονός ότι πολλά από τα έργα που ανακοινώθηκαν βρίσκονται ακόμη σε στάδιο μελετών, διαγωνισμών ή σχεδιασμού. Αυτό σημαίνει ότι η απόσταση ανάμεσα στις εξαγγελίες και στην ολοκλήρωση των παρεμβάσεων παραμένει σημαντική.
Οι κάτοικοι δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν ασφαλείς δρόμους, επαρκή φωτισμό, σχολεία που να καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών τους, καθαρούς δημόσιους χώρους και παιδικές χαρές που να ανταποκρίνονται σε μια περιοχή η οποία αναπτύσσεται διαρκώς. Ζητούν, κυρίως, να δουν έργα να υλοποιούνται και όχι μόνο να ανακοινώνονται.
Η δημόσια παραδοχή των προβλημάτων αποτελεί ένα πρώτο βήμα. Η πραγματική πρόκληση για τη δημοτική αρχή, όμως, θα είναι να μετατρέψει τις δεσμεύσεις σε απτά αποτελέσματα και να αποδείξει ότι η πολυετής υποβάθμιση της περιοχής μπορεί πράγματι να αποτελέσει παρελθόν.
