Η κυβέρνηση συνεχίζει να επενδύει σε μια εικονική πραγματικότητα, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως την «πρωταθλήτρια» της ανάπτυξης στην Ευρώπη.
Του Γεωργίου Κομνηνού
Τομεάρχη Πολιτισμού της «Ελληνικής Λύσης – Κυριάκος Βελόπουλος» και Πολιτευτή Α’ Θεσσαλονίκης
Ωστόσο, πίσω από τις θριαμβευτικές ιαχές και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, κρύβεται μια σκληρή και αδιάψευστη αλήθεια που αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ. Η πραγματικότητα είναι ότι η αγοραστική δύναμη του Έλληνα πολίτη έχει κατρακυλήσει στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθιστώντας τη χώρα μας μια από τις φτωχότερες της ηπείρου σε όρους καθημερινής διαβίωσης.
Το πιο συντριπτικό στοιχείο για την οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι η κατάταξη της Ελλάδας στην 26η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. όσον αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης. Βρισκόμαστε πλέον κάτω από χώρες όπως η Ρουμανία και η Πολωνία, με μοναδική «παρηγοριά» τη Βουλγαρία που παραμένει στην τελευταία θέση. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ο Έλληνας εργαζόμενος, παρά τις θυσίες του, μπορεί να αγοράσει λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες από σχεδόν οποιονδήποτε άλλο Ευρωπαίο πολίτη, καθώς οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι ενώ το κόστος ζωής καλπάζει.
Η ακρίβεια στα τρόφιμα, ή αλλιώς ο «πληθωρισμός της απληστίας», αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή για το μέσο νοικοκυριό. Ενώ ο γενικός πληθωρισμός δείχνει σημάδια υποχώρησης, οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ συνεχίζουν να αυξάνονται με ρυθμούς πολλαπλάσιους από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Τα διάφορα «Pass» και τα «Καλάθια» αποδείχθηκαν απλώς επικοινωνιακά παυσίπονα που δεν θεραπεύουν τη νόσο. Όταν ο Έλληνας πληρώνει το λάδι, το γάλα και τα είδη πρώτης ανάγκης ακριβότερα από τον Γερμανό ή τον Γάλλο, με μισθούς που αποτελούν το ένα τρίτο των δικών τους, η κοινωνική εξαθλίωση δεν είναι απλώς μια στατιστική, αλλά μια καθημερινή βίαιη πραγματικότητα.
Την ίδια στιγμή, ο εφιάλτης της στέγασης στραγγαλίζει την ελληνική οικογένεια. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, πάνω από το 40% του πληθυσμού δαπανά περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του μόνο για έξοδα στέγης (ενοίκιο, ρεύμα, θέρμανση). Ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 9%. Η Ελλάδα κατέχει την αρνητική πρωτιά στην Ευρώπη στην επιβάρυνση στέγασης, γεγονός που σημαίνει ότι μετά την πληρωμή των λογαριασμών, ο μισθός έχει ήδη εξαφανιστεί πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο δεκαήμερο του μήνα.
Η «κρυφή» φτώχεια αποκαλύπτεται από τον δείκτη υλικής και κοινωνικής στέρησης, όπου σχεδόν 1 στους 2 Έλληνες (43%) δηλώνει αδυναμία να αντιμετωπίσει μια έκτακτη δαπάνη. Αυτή η ανασφάλεια μετατρέπει τη μεσαία τάξη σε «ευάλωτη ομάδα», καθώς η έλλειψη αποταμίευσης και η ακρίβεια καθιστούν κάθε απρόβλεπτο γεγονός οικονομική καταστροφή. Ως Ελληνική Λύση, αρνούμαστε να δεχτούμε αυτή τη σταδιακή φτωχοποίηση ως κανονικότητα. Η Ελλάδα χρειάζεται μια οικονομική πολιτική που θα παράγει πλούτο για τους πολλούς και όχι κέρδη για τα καρτέλ της ενέργειας και των τροφίμων. Το «Success Story» της κυβέρνησης αφορά τις τράπεζες· η δική μας προτεραιότητα είναι η επιβίωση και η αξιοπρέπεια του Έλληνα πολίτη.