Οι κάτοικοι άνωθεν του περιφερειακού στον δήμο Κορδελιού-Ευόσμου δεν ζητούν κάτι παράλογο. Ζητούν τα αυτονόητα. Ζητούν έργα, υποδομές και ποιότητα ζωής σε μια περιοχή που εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζεται σαν να είναι η “ξεχασμένη γωνιά” του δήμου.
Το 2026, σε μια από τις μεγαλύτερες περιοχές του Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, ακόμα λείπουν τα αυτονόητα: πεζοδρόμια, επαρκής φωτισμός, παιδικές χαρές, χώροι αναψυχής, πράσινο και βασικές υποδομές που σε άλλες περιοχές θεωρούνται δεδομένες.
Από το 2004 μέχρι σήμερα, πέρασαν κυβερνήσεις, δήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες, βουλευτές και δεκάδες εξαγγελίες. Κι όμως, οι πολίτες συνεχίζουν να βλέπουν τα ίδια προβλήματα:
Γονείς αναγκάζονται να βγάζουν τα παιδιά τους βόλτα σε δρόμους χωρίς ασφαλή πεζοδρόμια. Νέοι και οικογένειες δεν έχουν χώρους άθλησης και αναψυχής. Περιοχές ολόκληρες παραμένουν σκοτεινές το βράδυ, με τους κατοίκους να αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι και αβοήθητοι.
Το γήπεδο και το κολυμβητήριο έγιναν σύμβολα μιας διαχρονικής αδιαφορίας. Υποσχέσεις που ακούστηκαν ξανά και ξανά, φωτογραφίες, μακέτες και δηλώσεις, αλλά αποτέλεσμα μηδέν. Και μαζί με αυτά, δεκάδες ακόμη ζητήματα που οι κάτοικοι αναγκάζονται να αντιμετωπίζουν καθημερινά μόνοι τους.
Το πιο απογοητευτικό όμως είναι άλλο, κανείς δεν βρέθηκε πραγματικά να σηκώσει το βάρος της διεκδίκησης. Κανείς δεν πίεσε όσο έπρεπε τις εκάστοτε κυβερνήσεις ώστε η περιοχή να πάρει αυτά που δικαιούται. Για πάνω από είκοσι χρόνια, οι πολίτες ακούνε λόγια, αλλά βλέπουν ελάχιστες πράξεις.
Οι κάτοικοι άνωθεν περιφερειακού πληρώνουν φόρους, μεγαλώνουν οικογένειες, στηρίζουν την τοπική κοινωνία και αξίζουν ίση αντιμετώπιση. Δεν μπορεί το 2026 να συζητάμε ακόμα για βασικές υποδομές που σε άλλες περιοχές θεωρούνται δεδομένες.
