Το Evosmos24.gr συνεχίζει την ανάδειξη των σοβαρών ζητημάτων που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της Νέας Πολιτείας Ευόσμου, άνωθεν της Περιφερειακής Οδού, σε μια περιοχή που τα τελευταία χρόνια γνωρίζει ραγδαία οικιστική ανάπτυξη, χωρίς όμως την αντίστοιχη ενίσχυση των υποδομών.
Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σημαντική αύξηση των δημοτών που επιλέγουν να αγοράσουν ή να ενοικιάσουν κατοικία στην περιοχή, λόγω της επέκτασης της δόμησης και των νέων οικοδομών που ανεγείρονται. Η πληθυσμιακή αύξηση είναι εμφανής: νέα ζευγάρια, οικογένειες με μικρά παιδιά, άνθρωποι που επένδυσαν σε μια ήσυχη γειτονιά για να χτίσουν τη ζωή τους. Ωστόσο, πίσω από αυτή την εικόνα, κρύβεται μια καθημερινότητα γεμάτη ελλείψεις, δυσκολίες και, κυρίως, ανασφάλεια.
Σε μια περιοχή που συνεχίζει να μεγαλώνει, οι κάτοικοι ζητούν πλέον ουσιαστικές παρεμβάσεις και όχι άλλες εξαγγελίες, ώστε η ανάπτυξη να συνοδευτεί επιτέλους από τις υποδομές που απαιτεί μια σύγχρονη και ασφαλής αστική γειτονιά.
Η Νάντια Κ. μιλώντας στο Evosmos24.gr τονίζει πως «πρέπει να γίνει διάβαση στην προέκταση Μακρυγιάννη που καταλήγει στο 23ο Δημοτικό. Δεν υπάρχει ούτε τροχονόμος. Μιλάμε για καθημερινή μετακίνηση μικρών παιδιών χωρίς προστασία. Και το πιο βασικό: ένα πάρκο. Έναν ασφαλή χώρο για να παίζουν. Τώρα, ειδικά το καλοκαίρι, τα παιδιά μας αναγκάζονται να σκαρφαλώνουν για να μπουν στο 25ο Δημοτικό για να παίξουν, γιατί δεν υπάρχουν παιδικές χαρές».
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια – είναι ένα καμπανάκι για το πώς μεγαλώνουν παιδιά σε μια περιοχή που δεν έχει σχεδιαστεί για να τα φιλοξενήσει.
«Ανά μια ώρα δρομολόγια για λεωφορείο»
Εκτός από τα ανεπαρκή δρομολόγια, εντοπίστηκαν όπου –θεωρητικά– λειτουργούν στάσεις λεωφορείων, τα οποία όμως στην πράξη δεν θυμίζουν σε τίποτα οργανωμένη αστική εξυπηρέτηση. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι κάτοικοι περιμένουν το λεωφορείο μέσα στα χόρτα, χωρίς καμία διαμόρφωση χώρου. Σε άλλα σημεία, δεν υπάρχει ούτε ένα παγκάκι, με αποτέλεσμα κάτοικοι να περιμένουν όρθιοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Ακόμη πιο ανησυχητικές είναι οι περιπτώσεις όπου η αναμονή γίνεται κυριολεκτικά μέσα στον δρόμο, εκθέτοντας τους πολίτες σε κίνδυνο, ειδικά σε ώρες αιχμής ή με χαμηλή ορατότητα.
Οι εικόνες αυτές γίνονται ακόμη πιο σκληρές αν αναλογιστεί κανείς τις καιρικές συνθήκες:
τον χειμώνα, μαθητές περιμένουν εκτεθειμένοι στη βροχή, στο κρύο και στον αέρα, χωρίς καμία προστασία, ενώ το καλοκαίρι η κατάσταση γίνεται αποπνικτική, με θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 40 βαθμούς και καμία σκιά.
Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: 366 παιδιά φοιτούν στο δημοτικό, ενώ επιπλέον 100 έως 150 μαθητές γυμνασίου και λυκείου μετακινούνται καθημερινά προς σχολεία στον Εύοσμο και το Κορδελιό. Πρόκειται για εκατοντάδες οικογένειες που ζουν με το άγχος της μετακίνησης, της ασφάλειας και της έλλειψης βασικών υποδομών.
«Δεν υπάρχει ούτε ένα στέγαστρο, ούτε μια στάση της προκοπής», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι κάτοικοι, περιγράφοντας μια καθημερινότητα που μοιάζει περισσότερο με προσωρινή λύση παρά με οργανωμένη αστική συγκοινωνία.
«Δεν γίνεται να περιμένουμε μία ώρα για ένα λεωφορείο. Η γραμμή 43 περνάει αραιά και δεν μας εξυπηρετεί. Θέλουμε πιο συχνά δρομολόγια και στάσεις. Δεν υπάρχουν ούτε τα στοιχειώδη».
Ανεπαρκής φωτισμός
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και το ζήτημα του φωτισμού. Όπως αναφέρουν, σε αρκετά σημεία της περιοχής ο φωτισμός είναι ανεπαρκής, με αποτέλεσμα τη νύχτα η ορατότητα να είναι εξαιρετικά περιορισμένη τόσο για τους πεζούς όσο και για τους οδηγούς. Η κατάσταση αυτή, έχει συνδεθεί με τροχαία ατυχήματα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την οδό Ακαδήμου, όπου στο παρελθόν μια γυναίκα έχασε τη ζωή της.
«Ο φωτισμός είναι ελάχιστος. Πληρώνουμε δημοτικά τέλη, αλλά δεν βλέπουμε τίποτα να επιστρέφει πίσω».
Έλλειψη παιδικών χαρών
Οι κάτοικοι τονίζουν επίσης την πλήρη απουσία οργανωμένων παιδικών χαρών στη Νέα Πολιτεία Ευόσμου, γεγονός που δημιουργεί σοβαρό κενό για τις οικογένειες με μικρά παιδιά. Όπως αναφέρουν, σε μια περιοχή όπου ο πληθυσμός των νέων οικογενειών αυξάνεται συνεχώς, δεν υπάρχουν ασφαλείς και πιστοποιημένοι χώροι παιχνιδιού, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην έχουν πού να δραστηριοποιηθούν δημιουργικά και με ασφάλεια.
