Έντονες αντιδράσεις προκαλεί στη Θεσσαλονίκη η πρόταση της δημοτικής αρχής να δοθεί το όνομα του πρώην δημάρχου Γιάννης Μπουτάρης σε δημόσιο πάρκο της πόλης. Το ζήτημα έχει λάβει πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις, αναδεικνύοντας βαθύτερες διαφωνίες γύρω από την ιστορική μνήμη και την ταυτότητα της πόλης.
Ο πολιτευτής Α’ Θεσσαλονίκης με την Ελληνική Λύση και τομεάρχης Πολιτισμού Γιώργος Κομνηνός εκφράζει την κάθετη αντίθεσή του, χαρακτηρίζοντας την πρωτοβουλία «προσβολή» για τη συλλογική μνήμη των Ποντίων. Όπως υποστηρίζει, η απόφαση δεν αποτελεί μια απλή διοικητική πράξη, αλλά μια επιλογή με ισχυρό συμβολισμό που «ανοίγει πληγές» στην τοπική κοινωνία.
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
Η πρόσφατη πρόταση της Δημοτικής Αρχής να δώσει το όνομα του Γιάννη Μπουτάρη σε πάρκο της Θεσσαλονίκης, δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη· είναι μια κίνηση που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και ανοίγει πληγές που αρνούνται να κλείσουν. Για εμάς, που θεωρούμε την ιστορική μνήμη αδιαπραγμάτευτη, η απόφαση αυτή δεν μπορεί παρά να μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Δεν μπορείς να τιμάς στον δημόσιο χώρο της πόλης έναν άνθρωπο που με τις δηλώσεις του απαξίωσε την ιερότητα του ποντιακού ελληνισμού και αμφισβήτησε την ίδια τη Γενοκτονία των προγόνων μας.
Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που χτίστηκε πάνω στον πόνο και την ελπίδα των προσφύγων. Είναι η «Προσφυγομάνα» που αγκάλιασε τους 353.000 αδικαίωτους νεκρούς του Πόντου. Όταν, λοιπόν, η διοίκηση επιλέγει να «επιβραβεύσει» με ονοματοδοσία πάρκου ένα πρόσωπο που δήλωνε δημόσια πως «δεν τον νοιάζει αν ο Κεμάλ σκότωσε Έλληνες», τότε η πράξη αυτή αποτελεί ευθεία προσβολή προς κάθε ποντιακό σπίτι. Η πολιτική οφείλει να έχει ηθικό έρμα και να σέβεται την ταυτότητα των πολιτών της, αντί να προσπαθεί να επιβάλει σύμβολα που διχάζουν και πληγώνουν.
Αυτή η τάση της «ιδεολογικής επιβολής» στον χάρτη της πόλης μας δεν είναι νέα. Την είδαμε και στο παρελθόν με προτάσεις όπως η ονοματοδοσία χώρου για τον Ζακ Κωστόπουλο —πρόσωπα και γεγονότα παντελώς ξένα προς την ιστορική διαδρομή και τις αξίες της Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως κάποιοι επιχειρούν συστηματικά να μετατρέψουν τους δρόμους και τα πάρκα μας σε πεδία προώθησης μιας συγκεκριμένης ατζέντας, αδιαφορώντας για το αν οι προτάσεις τους έχουν έρεισμα στην κοινωνία ή αν προκαλούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
Σε αντίθεση με τη μετονομασία της οδού Λαγκαδά σε Λεωφόρο Μίκη Θεοδωράκη, που λειτούργησε ενωτικά γιατί βασίστηκε σε ένα οικουμενικό μέγεθος, η περίπτωση Μπουτάρη είναι βαθιά διχαστική. Δεν είναι ζήτημα εμπάθειας, είναι ζήτημα αξιοπρέπειας. Ως άνθρωποι που υπηρετούμε τον πολιτισμό και την παράδοση, δεν μπορούμε να σιωπούμε όταν η ιστορία παραποιείται ή υποβαθμίζεται. Η Θεσσαλονίκη ανήκει στην ιστορία της και στους ανθρώπους της που δεν ξεχνούν. Και η μνήμη των Ποντίων αδελφών μας είναι πολύ πιο βαριά από οποιαδήποτε πολιτική σκοπιμότητα.