Στα πανηγύρια του καλοκαιριού, λίγο μετά τη θεία λειτουργία, οι μουσικοί κουρδίζουν τα όργανα στην κεντρική πλατεία του χωριού. Με το σήμα της έναρξης, οι μεγαλύτεροι σέρνουν τον χορό και τα χέρια αρχίζουν να ενώνονται για να φτιάξουν μια ανθρώπινη αλυσίδα. Στον κύκλο μπαίνουν σιγά σιγά ολοένα και περισσότεροι, όχι μόνο μεγάλοι πια, αλλά ολοένα και περισσότεροι νέοι και νέες, που εκδηλώνουν αυξημένο ενδιαφέρον για την παραδοσιακή μουσική τα τελευταία χρόνια. Το μαντήλι του γέροντα ή του ιερέα που ξεκινούν τα γυρίσματα, περνάει στα χέρια της νέας γενιάς και ακολουθούν ακόμη και μικρά παιδιά που προσπαθούν να κάνουν τα πρώτα τους χορευτικά βήματα. «Με συγκινεί πολύ να βλέπω τα μικρά παιδάκια να μπαίνουν στο χορό, σε ένα σύμβολο της ένωσης, της σύμπνοιας, της ομόνοιας. Είναι κάτι πολύ σπουδαίο, πολύ όμορφο το ότι το καλοκαίρι δίνεται η ευκαιρία να ζωντανέψουν οι σκοποί και τα τραγούδια από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ο κόσμος χορεύει, εκτονώνεται, θυμάται την παράδοσή του και είναι όλοι ευπρόσδεκτοι. Όλοι θέλουν να χορέψουν και είναι θαυμάσιο το γεγονός ότι ο ελληνισμός το έχει κρατήσει όλο αυτό ζωντανό, με έναν αβίαστο τρόπο» αναφέρει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η καθηγήτρια του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Μαρία Αλεξάνδρου. Η ίδια επιβεβαιώνει το αυξημένο ενδιαφέρον της νέας γενιάς για την παραδοσιακή αλλά και για τη βυζαντινή μουσική, ενώ θεωρεί ότι πίσω από αυτό βρίσκονται παράγοντες, όπως η ενασχόληση της επιστήμης με τη διάσωση του θησαυρού των μουσικών παραδόσεων, η ανανέωση του μουσικού χάρτη της χώρας μέσα από τα μουσικά σχολεία, ο ρόλος που διαδραματίζουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι, αλλά και τα προσωπικά βιώματα που περνούν από γενιά σε γενιά. «Πολλά παιδιά αγάπησαν τη δημοτική μουσική και είδαν έναν τρόπο σύγχρονης έκφρασης μέσα από τα παραδοσιακά ακούσματα. Αυτή είναι η βάση. Την κουβαλάμε στο DNA μας», αναφέρει χαρακτηριστικά. Το DNA έχει ιστορική μνήμη Την ίδια εκτίμηση διατυπώνει και ο Βασίλης Μαυρομουστακίδης, μουσικός και λυράρης με μεταπτυχιακές σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: «Υπάρχει μια ασυνείδητη, μια ανεπαίσθητη τάση όλης της δικής μου γενιάς, να κοιτάξουμε πίσω στο παρελθόν για να ψάξουμε να βρούμε κάπου εκεί ένα κομμάτι του μουσικού εντοπισμού της κοινωνικής μας προσωπικότητας. Στον δικό μου τομέα, αυτό συμβαίνει μέσα από τη μουσική, στα πανηγύρια, τις εκδηλώσεις, τις νεανικές συνάξεις. Με το που θα παιχτεί κάποιο ρεπερτοριακό υλικό που έχει μεταλαμπαδευτεί σε εμάς από την πρώτη γενιά των προσφύγων που ήρθαν από τον Πόντο στην Ελλάδα, ή ένας ρυθμός από εκείνους, ή μια μουσική τροπικότητα, ένα κομμάτι, ένας στίχος, αμέσως η όλη σύναξη αποκτά διαφορετική υπόσταση». Διευκρινίζει, μάλιστα, ότι μπορεί για κάποιους η μουσική να λειτουργεί βιωματικά, ωστόσο ο ίδιος δεν είχε τέτοια βιώματα από το οικογενειακό του περιβάλλον καθώς οι γονείς του δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τα Ποντιακά και γενικά με τη μουσική. «Εγώ πήγα στο χορευτικό όταν ήμουν μικρός. Μία φορά άκουσα λύρα από CD player και μια φορά χάλασε το μηχάνημα και ήρθε ένας λυράρης. Άκουσα τον ήχο και από εκείνη τη στιγμή ήθελα να μάθω λύρα. Πήγα στο σπίτι μου, ήμουν οκτώ χρονών, το είπα στους γονείς μου, αλλά κανείς δεν με πίστεψε. Για έναν χρόνο το ζητούσα επίμονα και τελικά όταν έγινα 9 χρονών ο πατέρας μου είπε ότι αφού το ζητάω θα πάω σε έναν δάσκαλο. Αργότερα συνέχισα την ενασχόλησή μου με τη μουσική, πήγα σε μουσικό σχολείο, αλλά ο στόχος μου ήταν να γίνω γιατρός. Στην τρίτη λυκείου έπαθα ένα μετεφηβικό σοκ, άλλαξα γνώμη στα μέσα της χρονιάς, έδωσα εξετάσεις και πέρασα στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας», αναφέρει. Παράλληλα, εκτιμά ότι «το DNA έχει ιστορική μνήμη» και θεωρεί ότι οι λαϊκές παραδοσιακές μουσικές, είτε είναι ποντιακά, είτε ηπειρώτικα, είτε κρητικά είτε οτιδήποτε άλλο, έχουν μέσα τους το στοιχείο της προφορικής μεταφοράς τους από στόμα σε στόμα. «Οι μουσικές αυτές πηγάζουν από τον λαό, απευθύνονται στον λαό και ανατροφοδοτούνται από αυτόν. Έχουν υψηλή ανθεκτικότητα, είναι συμμετοχικές, άμεσες, δεν βρίσκονται στο πατάρι για απλή κατανάλωση. Έχουν ενεργητική υπόσταση και για να την εκφράσουν απαιτούν τη συνολική συμμετοχή του κόσμου», συμπληρώνει. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τη βυζαντινή μουσική Από την πλευρά της, η κ. Αλεξάνδρου επισημαίνει ότι ο όρος παραδοσιακή μουσική χρησιμοποιείται μερικές φορές και για να καλύψει και τη βυζαντινή μουσική, η οποία επίσης συγκεντρώνει αυξημένο ενδιαφέρον καθώς το 2019 αναγράφηκε στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco, κάνοντας έτσι ένα σημαντικό βήμα παγκόσμιας αναγνώρισης. «Πρόκειται για ένα τεράστιο κειμήλιο του ελληνισμού, που ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Πιστεύω ότι είμαστε σε μια φάση άνθησης. Η βυζαντινή μουσική – ψαλτική τέχνη αναγνωρίζεται και επιστημονικώς υποστηρίζεται στα πανεπιστήμια της χώρας και στα μουσικά σχολεία καθώς και στις μητροπόλεις, τις εκκλησίες, τις σχολές και τα ωδεία», προσθέτει. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν πηγές ελληνικής δημοτικής μουσικής σε βυζαντινά χειρόγραφα, το παλαιότερο από τα οποία είναι του 16ου αιώνα και έχει τίτλο «Χαίρεστε κάμποι χαίρεστε». Υπάρχει ακόμη μια συλλογή δημοτικών τραγουδιών από την Κρήτη που βρέθηκαν σε αγιορείτικο χειρόγραφο καθώς και μεγάλος πλούτος τεκμηρίωσης της λεγόμενης παραδοσιακής μουσικής σε μεταβυζαντινά μουσικά χειρόγραφα. Το δημοτικό τραγούδι διαδικτυώνεται με παραδοσιακές μουσικές των Βαλκανίων, της κάτω Ιταλίας και της Μικράς Ασίας και έχει συγγένεια με τη βυζαντινή οκταηχία. Υπάρχουν ακόμη παλαιότερα μουσικά στρώματα στη μουσική παράδοση της Πίνδου ενώ σπουδαία είναι η μουσική παράδοση της Ηπείρου, της Μακεδονίας, των νησιών, του Πόντου. Σε ό,τι αφορά ειδικά τη βυζαντινή μουσική, το παλαιότερο μνημείο της χριστιανικής εκκλησιαστικής μουσικής είναι ο περίφημος πάπυρος που βρέθηκε στην Οξύρυγχο και προέρχεται από το δεύτερο μισό του τρίτου αιώνα. Πρόκειται για έναν ύμνο προς την Αγία Τριάδα, που χρησιμοποιεί την αρχαία ελληνική παρασημαντική, τη φωνητική αλφαβητική, δηλαδή τη γραφή που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για τη φωνητική μουσική. Τι δείχνουν οι έρευνες για τη βυζαντινή μουσική Σήμερα, η βυζαντινή μουσική προσελκύει το ενδιαφέρον ενός ποσοστού 10% του συνόλου των φοιτητών των μουσικών σπουδών, ενώ υπάρχουν εκείνοι που επιθυμούν να ασχοληθούν σε βάθος με το αντικείμενο είτε αξιοποιώντας το στη σύνθεση, είτε λόγω ενασχόλησης με την παλαιά μουσική, είτε λόγω ειδικού ενδιαφέροντος για την ανατολική μουσική και τη μουσική της Κωνσταντινούπολης. Σημαντικά είναι και τα ερευνητικά ευρήματα για το εν λόγω είδος καθώς η διδακτορική διατριβή της Δέσποινας…
Κατηγορία: Επικαιρότητα
Στο τραπέζι της ΔΕΘ πακέτο 1 δισ. ευρώ
Μαραθώνιο περιοδειών και εγκαινίων μεγάλων έργων με σκοπό την παρουσίαση του συνόλου του κυβερνητικού έργου έχει ξεκινήσει ο πρωθυπουργός. O Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου για τα εγκαίνια της επέκτασης του Μετρό προς Καλαμαριά το οποίο επανέρχεται σε κανονική κυκλοφορία το Σάββατο, 20 Ιουνίου. Την ίδια ώρα η Πειραιώς ξεδιπλώνει ένα ευρύτερο σχέδιο παρουσίας στην περιφέρεια, ενεργοποιώντας μικτά κλιμάκια υπουργών, βουλευτών και κομματικών στελεχών. Η λογική που επικρατεί είναι ότι θα πρέπει το κόμμα να γυρίσει τουλάχιστον δύο φορές όλη την Ελλάδα , μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2027, με μπροστάρη τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος θα συνεχίσει και στο επόμενο διάστημα να ακούει από κοντά τους πολίτες και να επικοινωνεί το έργο της κυβέρνησης και τη στρατηγική που έχει χαράξει ο ίδιος. Παράλληλα οι στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού σε συνεργασία με το οικονομικό επιτελείο έχουν ξεκινήσει ήδη να προετοιμάζονται για τη ΔΕΘ, όπου σχεδιάζεται να ανακοινωθεί ένα σημαντικό πακέτο περαιτέρω μειώσεων φόρων. «Ήδη υπάρχει ένας χώρος 1 δισ. ευρώ. Μακάρι να αυξηθεί και λίγο παραπάνω, πάντοτε και με βάση τις οροφές δαπανών», σημείωναν, προσθέτοντας πως «εμείς που μειώσαμε ή καταργήσαμε 83 άμεσους και έμμεσους φόρους, έχουμε την αξιοπιστία να κοιτάμε τον κόσμο στα μάτια και να του λέμε ότι, ναι, επειδή δικαιολογημένα πρέπει να υπάρξουν κι άλλες φοροελαφρύνσεις, εμείς που βρήκαμε τα λεφτά για τις 83, μπορούμε να βρούμε τα λεφτά και για τις υπόλοιπες». Άλλωστε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε κάθε ευκαιρία αναγνωρίζει το πρόβλημα της ακρίβειας θέλοντας να δείξει πως η κυβέρνηση δουλεύει στην κατεύθυνση στήριξης των πολιτών επισημαίνοντας όμως πως οι όποιες παρεμβάσεις δεν θα θέσουν σε κίνδυνο τη δημοσιονομική πορεία της χώρας. Ο Πρωθυπουργός πιστεύει πως οι πολίτες έχουν πληρώσει ακριβά τις λογικές του «τζάμπα», του «λεφτά υπάρχουν», του «δώστα όλα» και των ακοστολόγητων προγραμμάτων. «Ο «Τζάμπα 1» ανταγωνίζεται τον «Τζάμπα 2» και θα ακολουθήσει και «Τζάμπα 3» και «Τζάμπα 4». Τους λέω, λοιπόν, ότι το τζάμπα δεν υπάρχει πια. Όποιος σας υπόσχεται τζάμπα παροχές, να ξέρετε ότι από κάπου θα σας τα πάρει. Είναι οι ίδιοι οι οποίοι «τσάκισαν» στους φόρους τη μεσαία τάξη. Εμείς δεν θα υποσχεθούμε πράγματα τα οποία δεν μπορούμε να κάνουμε» όπως επανέλαβε σε ομιλία του σε πολίτες στη Βούλα. Με αυτή τη ρητορική θέλει να αναδείξει τη διαφορά που υπάρχει με την αντιπολίτευση, όπου «οι κκ. Ανδρουλάκης και Τσίπρας διαγκωνίζονται σε κάλπικες υποσχέσεις», όπως σημειώνουν συνεργάτες του. «Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στη ΔΕΘ είχε εξαγγείλει μέτρα ύψους 4-5 δισεκατομμυρίων ευρώ, όταν ο δημοσιονομικός χώρος είναι 1,76 δισεκατομμύρια και κάθε επιπλέον δαπάνη πρέπει να καλύπτεται με αύξηση φορολογίας», δηλώνουν στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου, ενώ για τον κ. Τσίπρα υπενθυμίζουν πως στις αρχές υποστήριξαν ότι θα φορολογήσουν 1500 ΑΦΜ με τα υψηλότερα εισοδήματα αλλά ο «λογαριασμός» δεν έβγαινε, ο φόρος θα ήταν υψηλότερος από το εισόδημα έτσι στο τέλος υπερφορολόγησαν όλα τα υπόλοιπα ΑΦΜ, την μεσαία τάξη και τα χαμηλά εισοδήματα». ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
Οι εκτός λίστας του «γαλάζιου» ψηφοδελτίου της Θεσσαλονίκης
Συμπληρώνεται το παζλ των υποψηφιοτήτων στην Α’ Θεσσαλονίκης με λίγα ερωτήματα να μένουν αναπάντητα. Ένα από αυτά είναι η υποψηφιότητα της Νεφέλης Χατζηιωαννιδου η οποία απ ότι μου λένε δεν θα δώσει τη μάχη του σταυρού ενώ στους εκτός λίστας, για την ώρα τουλάχιστον, είναι και ο δημοσιογράφος Δημήτρης Βενιέρης . Πηγή: karfitsa.gr
Κριτική χωρίς ρεπορτάζ; Δημοσιογραφία από τον καναπέ δεν γίνεται
Στη δημοσιογραφία, η αξιοπιστία δεν προκύπτει από απόψεις χωρίς έρευνα, αλλά από πραγματικό ρεπορτάζ και παρουσία στο πεδίο. Παρατηρείται, ωστόσο, το φαινόμενο ιστοσελίδων που δεν έχουν κάνει επιτόπια καταγραφή προβλημάτων ούτε έχουν παράγει πρωτογενές υλικό, να ασκούν συστηματικά κριτική σε άλλα μέσα. Η κριτική είναι θεμιτή, αλλά αποκτά αξία μόνο όταν βασίζεται σε γεγονότα και δημοσιογραφική δουλειά. Διαφορετικά, παραμένει απλή άποψη χωρίς τεκμηρίωση. Και όπως συχνά λέγεται, “ούτως ή άλλως ενοχλείς και αυτό ενοχλεί”.
«Πάρτι εκατομμυρίων για το «Πόσο Κάνει» την ώρα που η κοινωνία πεινάει»
Μετά τα αποτυχημένα «καλάθια», η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας λάνσαρε με επικοινωνιακά σόου την εφαρμογή «Πόσο Κάνει», μετατρέποντας τον εξουθενωμένο Έλληνα εργαζόμενο σε «ερευνητή αγοράς». Γράφει ο Γεώργιος Κομνηνός Πολιτευτής Α΄ Θεσσαλονίκης – Τομεάρχης Πολιτισμού Ελληνική Λύση – Κυριάκος Βελόπουλος Στο Μαξίμου νομίζουν ότι το πρόβλημα του πολίτη είναι ότι δεν ψάχνει αρκετά στα ψηφιακά πινακάκια για να γλιτώσει μερικά λεπτά του ευρώ, αρνούμενοι προκλητικά να χτυπήσουν την αισχροκέρδεια των καρτέλ στην πηγή της. Το εξοργιστικό, όμως, είναι το πόσο μας χρεώνουν αυτή την ψηφιακή κοροϊδία. Την ώρα που οι καταγγελίες του ΙΝΚΑ κάνουν λόγο για ένα αδιανόητο κόστος ύψους 4,6 εκατομμυρίων ευρώ, η κυβέρνηση τρέχει να απολογηθεί, ισχυριζόμενη ότι ο προϋπολογισμός από το Ταμείο Ανάκαμψης είναι «μόνο» 370.000 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ)! Ακόμα και με τα δικά τους νούμερα, πετούν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ του ελληνικού λαού για ένα αχρείαστο application-βιτρίνα, αντί να στηρίξουν τους χαμηλούς μισθούς και να μειώσουν τον ΦΠΑ στα βασικά αγαθά. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ψηφιακά τεχνάσματα και σπατάλες, έχει ανάγκη από ευημερία και εθνική αξιοπρέπεια. Αξιοπρεπή μισθό, αξιοπρεπή χρόνο, αξιοπρεπή ζωή. Αυτά, κύριε Μητσοτάκη, δεν αγοράζονται με εφαρμογές. Και τελικά, η δική σας πολιτική ανικανότητα και ο εμπαιγμός των πολιτών… «Πόσο Κάνει»;
Εύοσμος: Σύλληψη δύο νεαρών που προσπάθησαν να κλέψουν ποδήλατα από πολυκατοικία
Στη σύλληψη δύο ατόμων προχώρησαν οι Αρχές την Παρασκευή στον Εύοσμο. Πρόκειται για δύο ημεδαπούς ηλικίας 20 και 19 ετών που συνελήφθησαν από αστυνομικούς της Ομάδας ΔΙΑΣ, γιατί το απόγευμα της Παρασκευής μπήκαν σε πολυκατοικία στην περιοχή του Ευόσμου, προκειμένου να κλέψουν ποδήλατα. Οι συλληφθέντες με τις δικογραφίες που σχηματίσθηκαν, θα οδηγηθούν και θα υποβληθούν αντίστοιχα στις αρμόδιες δικαστικές αρχές.
Τροχαίο με τραυματία μοτοσικλετιστή στο Κορδελιό
Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε στο Ελευθέριο Κορδελιό, στη συμβολή των οδών Εθνικής Αντιστάσεως και Αθανασίου Διάκου, όταν υπό συνθήκες που διερευνώνται συγκρούστηκαν αυτοκίνητο και μοτοσικλέτα. Από τη σύγκρουση τραυματίστηκε ο οδηγός της μοτοσικλέτας, ο οποίος βρέθηκε στο οδόστρωμα και χρειάστηκε άμεση παροχή πρώτων βοηθειών. Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, με το πλήρωμά του να παραλαμβάνει τον τραυματία και να τον διακομίζει στο εφημερεύον νοσοκομείο για την παροχή της απαραίτητης ιατρικής φροντίδας.
Αρναούτογλου: Η Ελλάδα διαθέτει τον γηραιότερο στόλο οχημάτων στην ΕΕ
Τον γηραιότερο στόλο οχημάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει η Ελλάδα, με μέση ηλικία 18 ετών για τα επιβατικά αυτοκίνητα και 23 ετών για τα φορτηγά, τόνισε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σάκης Αρναούτογλου, στην ομιλία του χθες στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατά τη συζήτηση για τον νέο ευρωπαϊκό κανονισμό σχετικά με τις απαιτήσεις κυκλικότητας στον σχεδιασμό των οχημάτων και τη διαχείρισή τους στο τέλος του κύκλου ζωής τους. «Αυτό δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό ζήτημα. Είναι ζήτημα οδικής ασφάλειας, δημόσιας υγείας, κόστους για τους επαγγελματίες και ποιότητας ζωής για τους πολίτες», υπογράμμισε. Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ ζήτησε να διασφαλίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση πλήρη ιχνηλασιμότητα των οχημάτων, να αντιμετωπίσει την παράνομη διάλυση και εξαγωγή τους, να ενισχύσει τα αδειοδοτημένα κέντρα επεξεργασίας και να επιβάλει ουσιαστική ευθύνη στους κατασκευαστές για τον κύκλο ζωής των προϊόντων τους. Η πράσινη και κυκλική μετάβαση, σημείωσε, δεν μπορεί να εξελιχθεί σε ακόμη μία οικονομική επιβάρυνση για τους πολίτες που αδυνατούν να αντικαταστήσουν τα παλιά τους οχήματα. «Δεν μπορεί να ζητάμε από έναν αγρότη, έναν επαγγελματία της περιφέρειας ή έναν κάτοικο νησιωτικής περιοχής να επωμιστεί μόνος του το κόστος της μετάβασης. Η κυκλική οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι να δημιουργεί νέες ανισότητες», είπε. Πηγή: voria.gr
Δ. Θεσσαλονίκη: Η κοινωνία κουράστηκε από υποσχέσεις και λόγια
Η Δυτική Θεσσαλονίκη είναι μια περιοχή που για χρόνια βρίσκεται στο περιθώριο. Μια περιοχή με εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους, με νέους ανθρώπους, οικογένειες και εργαζόμενους που ζουν καθημερινά με προβλήματα που όλοι αναγνωρίζουν, αλλά λίγοι πραγματικά αντιμετωπίζουν. Υποδομές που δεν επαρκούν, δημόσιοι χώροι που συχνά υποβαθμίζονται, ελλείψεις σε βασικές υπηρεσίες, συγκοινωνίες που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας τόσο μεγάλης πληθυσμιακά περιοχής. Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε, όχι η εικόνα που παρουσιάζεται σε ομιλίες και υποσχέσεις. Και το πιο απογοητευτικό είναι πως όλα αυτά δεν είναι καινούργια. Τα προβλήματα είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Έχουν ειπωθεί, έχουν αναγνωριστεί, έχουν υποσχεθεί λύσεις. Όμως στην πράξη, για πολλούς κατοίκους, λίγα έχουν αλλάξει. Δεν λείπουν τα λόγια. Λείπουν τα έργα. Λείπει η συνέπεια. Λείπει η πολιτική βούληση να δοθούν πραγματικές λύσεις σε μια περιοχή που δεν ζητά προνόμια, αλλά ισότιμη αντιμετώπιση. Οι κάτοικοι της Δυτικής Θεσσαλονίκης δεν ζητούν τίποτα υπερβολικό. Ζητούν τα αυτονόητα, καθαρούς δρόμους, ασφαλείς γειτονιές, επαρκείς συγκοινωνίες, σύγχρονες υποδομές, σεβασμό στην καθημερινότητά τους. Η υποβάθμιση δεν είναι μόνο ζήτημα εικόνας. Είναι ζήτημα ποιότητας ζωής, ευκαιριών και αξιοπρέπειας. Και όσο η κατάσταση μένει στάσιμη, τόσο μεγαλώνει η αίσθηση ότι η περιοχή αντιμετωπίζεται ως «δεύτερης κατηγορίας». Γράφει ο Ραφαήλ Γ.
Σεβασμός στον δημόσιο χώρο: Όχι στην ανεξέλεγκτη αφισοκόλληση
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται συχνά το φαινόμενο της ανεξέλεγκτης αφισοκόλλησης σε κολώνες, τοίχους, στάσεις λεωφορείων και άλλους δημόσιους χώρους στον Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου. Πρόκειται για μια πρακτική που όχι μόνο υποβαθμίζει την εικόνα της πόλης μας, αλλά σε πολλές περιπτώσεις παραβιάζει και τη νομοθεσία, καθώς η τοποθέτηση διαφημιστικών αφισών επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένους χώρους που έχουν οριστεί από τους δήμους. Γράφει ο Ευοσμιώτης Σε μια εποχή όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι ιστοσελίδες και η ψηφιακή διαφήμιση προσφέρουν αμέτρητες δυνατότητες προβολής, είναι πραγματικά κρίμα να βανδαλίζουμε τον δημόσιο χώρο προκειμένου να διαφημίσουμε μια υπηρεσία, μια εκδήλωση ή μια επιχείρηση. Οι δρόμοι, οι γειτονιές και οι κοινόχρηστοι χώροι ανήκουν σε όλους μας και αξίζουν τον σεβασμό και τη φροντίδα μας. Η εικόνα μιας πόλης δεν διαμορφώνεται μόνο από τα μεγάλα έργα, αλλά και από τις μικρές καθημερινές συμπεριφορές. Όταν αντικρίζουμε κολώνες γεμάτες αφίσες, σχισμένα χαρτιά και υπολείμματα κόλλας, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι αυτό της εγκατάλειψης και της αδιαφορίας. Για τον λόγο αυτό, καλώ όσους προχωρούν σε παράνομη αφισοκόλληση να εγκαταλείψουν αυτή την πρακτική και να επιλέξουν πιο σύγχρονους, αποτελεσματικούς και νόμιμους τρόπους προβολής. Η διαφήμιση δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος της αισθητικής, της καθαριότητας και της ποιότητας ζωής στην πόλη μας. Προσωπικά, έχω επιλέξει να μη στηρίζω επαγγελματίες, επιχειρήσεις ή φορείς που χρησιμοποιούν την παράνομη αφισοκόλληση ως μέσο προβολής. Θεωρώ ότι ο σεβασμός προς τον δημόσιο χώρο αποτελεί βασικό δείγμα επαγγελματισμού, υπευθυνότητας και κοινωνικής συνείδησης. Ας συμβάλουμε όλοι ώστε ο Δήμος Κορδελιού – Ευόσμου να παραμείνει μια καθαρή, όμορφη και σύγχρονη πόλη. Η προβολή μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, χωρίς να πληγώνουμε την εικόνα και την αισθητική του τόπου μας.