Συντάκτης: evosmos

Οι πολίτες γυρνάνε την πλάτη στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη, καθώς σύμφωνα με το δεύτερο μέρος της δημοσκόπησης της MRB για λογαριασμό του Open 7 στους δέκα πιστεύουν ότι η ΝΔ δεν αξίζει τρίτη κυβερνητική θητεία. Πάνω από το 65% των ερωτηθέντων μάλιστα επιθυμεί αλλαγή σκυτάλης στην εξουσία, την ίδια ώρα βέβαια που η συσπείρωση του κυβερνώντος κόμματος είναι στο 76,6%. Συγκεκριμένα στο ερώτημα, αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ αξίζουν και τρίτη κυβερνητική θητεία το 27,2% λέει ναι ενώ το 67,9% λέει πως πρέπει να υπάρξει κυβερνητική αλλαγή.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιβάλλει με το ζόρι την ηλεκτροκίνηση στα ταξί από 1/1/2026, παρουσιάζοντάς την ως «πράσινη σωτηρία». Ως Ελληνική Λύση, αποδομούμε σήμερα το αφήγημα αυτό με σκληρά στοιχεία που κανείς δεν τολμά να πει στον Έλληνα αυτοκινητιστή. Του Γιώργου Κομνηνού Πολιτευτή Α’ Θεσσαλονίκης – Τομεάρχη Πολιτισμού Ελληνικής Λύσης Στα συμβατικά αυτοκίνητα, ένα τρακάρισμα διορθώνεται. Στα ηλεκτρικά, είναι εφιάλτης. Οικονομικό αδιέξοδο: Επειδή η μπαταρία αποτελεί το 50% της αξίας του οχήματος, οι ασφαλιστικές εταιρείες βγάζουν «ολική καταστροφή» (Total Loss) ακόμη και μεσαίας έντασης χτυπήματα, αν υπάρξει υποψία βλάβης στο κέλυφος της μπαταρίας. Κόστος & Χρόνος: Η επισκευή ενός ηλεκτρικού είναι 30% ακριβότερη και απαιτεί διπλάσιο χρόνο αναμονής σε εξειδικευμένα συνεργεία. Για έναν ταξιτζή στη Θεσσαλονίκη, κάθε μέρα που το αμάξι είναι «αιχμάλωτο» στο συνεργείο σημαίνει απώλεια μεροκάματου και καταστροφή. Μια χτυπημένη μπαταρία λιθίου ενέχει τον κίνδυνο της «θερμικής διαφυγής». Μπορεί να μην πάρει φωτιά αμέσως, αλλά ώρες ή και μέρες μετά το ατύχημα. Πόσο ασφαλής είναι ο οδηγός και οι επιβάτες; Ποιος εγγυάται ότι ένα τρακαρισμένο ηλεκτρικό δεν θα λαμπαδιάσει μέσα σε ένα κλειστό πάρκινγκ ή στην πιάτσα; Ήδη οι ασφαλιστικές εταιρείες αυξάνουν τα ασφάλιστρα στα ηλεκτρικά κατά 20%, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη νέα αφαίμαξη. Μας λένε ότι «δεν καίει τίποτα». Ξεχνούν όμως: Τα Ελαστικά: Λόγω του τεράστιου βάρους (πάνω από 2 τόνους), τα ειδικά λάστιχα φθείρονται ταχύτατα. Με κόστος τετράδας άνω των 1.100€, ο επαγγελματίας θα δίνει έναν ολόκληρο μισθό τον χρόνο μόνο για λάστιχα! Υποδομές Μηδέν: Στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει ούτε μία πιάτσα με ταχυφορτιστή. Ο οδηγός γίνεται «όμηρος» των δημόσιων φορτιστών, πληρώνοντας το ρεύμα ακριβότερα από το πετρέλαιο. Η Θέση της Ελληνικής Λύσης Ο πρόεδρός μας, Κυριάκος Βελόπουλος, το έχει ξεκαθαρίσει: Όχι στον εξαναγκασμό. Δεν θα επιτρέψουμε να αφανιστεί ο μικρομεσαίος αυτοκινητιστής για να κερδίσουν οι πολυεθνικές του leasing και οι εισαγωγείς. Ζητάμε: Κατάργηση της υποχρεωτικότητας από 1/1/2026. Ελεύθερη επιλογή καυσίμου. Πραγματικές επιδοτήσεις που να καλύπτουν το κόστος ελαστικών και την αντικατάσταση μπαταρίας. Δημιουργία υποδομών φόρτισης σε όλες τις πιάτσες, πριν επιβληθεί οτιδήποτε. Η «πράσινη μετάβαση» δεν μπορεί να γίνει με «κόκκινα δάνεια» και κατεστραμμένους επαγγελματίες.

Σε μία δίκη όπου θα υπάρχουν «έντιμοι δικαστές» οι οποίοι θα «δικάσουν ορθά σύμφωνα με το αίτημα όλου του κόσμου» ευελπιστεί ο Χρήστος Χούπας. Όπως τόνισε, ελπίζει «να μην παραβούν τον όρκο τους πιεζόμενοι από τον οποιονδήποτε κυβερνητικό παράγοντα». Ωστόσο, όπως διευκρίνισε «μέχρι σήμερα, δυστυχώς, για 6-7 δικαστές αυτό δεν το διαπίστωσα». Ακόμα, τόνισε ότι «Κάποιος αν κούναγε λίγο το χεράκι του, το παιδί μου σήμερα δεν θα ήταν σήμερα κάτω από το μάρμαρα. Όμως ο μακελάρης των Τεμπών είναι απών. Κρύβεται πίσω από το άρθρο 86, το οποίο ο πρωθυπουργός είχε πει προεκλογικά το 2019 ότι θα το καταργούσε. Δεν το κατήργησε και τον προστατεύει». «Έχω κάνει μήνυση στον μακελάρη των Τεμπών, ή αλλιώς της ντροπής του νομού Σερρών» είπε και συμπλήρωσε: «Την κρατάει ο πρόεδρος της Βουλής στο συρτάρι, προφανώς για να σιτέψει. Την έχει από πέρσι τον Ιούνιο. Έ, κάποια στιγμή θα χρειαστεί να τη βγάλει. Αγοράζουν χρόνο. Προχωράμε, προχωράμε, αυτή είναι η τακτική τους» Πηγή: documento

Η κυβέρνηση συνεχίζει να επενδύει σε μια εικονική πραγματικότητα, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως την «πρωταθλήτρια» της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Του Γεωργίου ΚομνηνούΤομεάρχη Πολιτισμού της «Ελληνικής Λύσης – Κυριάκος Βελόπουλος» και Πολιτευτή Α’ Θεσσαλονίκης Ωστόσο, πίσω από τις θριαμβευτικές ιαχές και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, κρύβεται μια σκληρή και αδιάψευστη αλήθεια που αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ. Η πραγματικότητα είναι ότι η αγοραστική δύναμη του Έλληνα πολίτη έχει κατρακυλήσει στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθιστώντας τη χώρα μας μια από τις φτωχότερες της ηπείρου σε όρους καθημερινής διαβίωσης. Το πιο συντριπτικό στοιχείο για την οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι η κατάταξη της Ελλάδας στην 26η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. όσον αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης. Βρισκόμαστε πλέον κάτω από χώρες όπως η Ρουμανία και η Πολωνία, με μοναδική «παρηγοριά» τη Βουλγαρία που παραμένει στην τελευταία θέση. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ο Έλληνας εργαζόμενος, παρά τις θυσίες του, μπορεί να αγοράσει λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες από σχεδόν οποιονδήποτε άλλο Ευρωπαίο πολίτη, καθώς οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι ενώ το κόστος ζωής καλπάζει. Η ακρίβεια στα τρόφιμα, ή αλλιώς ο «πληθωρισμός της απληστίας», αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή για το μέσο νοικοκυριό. Ενώ ο γενικός πληθωρισμός δείχνει σημάδια υποχώρησης, οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ συνεχίζουν να αυξάνονται με ρυθμούς πολλαπλάσιους από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Τα διάφορα «Pass» και τα «Καλάθια» αποδείχθηκαν απλώς επικοινωνιακά παυσίπονα που δεν θεραπεύουν τη νόσο. Όταν ο Έλληνας πληρώνει το λάδι, το γάλα και τα είδη πρώτης ανάγκης ακριβότερα από τον Γερμανό ή τον Γάλλο, με μισθούς που αποτελούν το ένα τρίτο των δικών τους, η κοινωνική εξαθλίωση δεν είναι απλώς μια στατιστική, αλλά μια καθημερινή βίαιη πραγματικότητα. Την ίδια στιγμή, ο εφιάλτης της στέγασης στραγγαλίζει την ελληνική οικογένεια. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, πάνω από το 40% του πληθυσμού δαπανά περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του μόνο για έξοδα στέγης (ενοίκιο, ρεύμα, θέρμανση). Ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 9%. Η Ελλάδα κατέχει την αρνητική πρωτιά στην Ευρώπη στην επιβάρυνση στέγασης, γεγονός που σημαίνει ότι μετά την πληρωμή των λογαριασμών, ο μισθός έχει ήδη εξαφανιστεί πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο δεκαήμερο του μήνα. Η «κρυφή» φτώχεια αποκαλύπτεται από τον δείκτη υλικής και κοινωνικής στέρησης, όπου σχεδόν 1 στους 2 Έλληνες (43%) δηλώνει αδυναμία να αντιμετωπίσει μια έκτακτη δαπάνη. Αυτή η ανασφάλεια μετατρέπει τη μεσαία τάξη σε «ευάλωτη ομάδα», καθώς η έλλειψη αποταμίευσης και η ακρίβεια καθιστούν κάθε απρόβλεπτο γεγονός οικονομική καταστροφή. Ως Ελληνική Λύση, αρνούμαστε να δεχτούμε αυτή τη σταδιακή φτωχοποίηση ως κανονικότητα. Η Ελλάδα χρειάζεται μια οικονομική πολιτική που θα παράγει πλούτο για τους πολλούς και όχι κέρδη για τα καρτέλ της ενέργειας και των τροφίμων. Το «Success Story» της κυβέρνησης αφορά τις τράπεζες· η δική μας προτεραιότητα είναι η επιβίωση και η αξιοπρέπεια του Έλληνα πολίτη.